KALEM KALESİ
*Yolculuk: kâğıda düşen yeni sesler demek. (S. 15)
*Her yazı: bir temel kazı: yaklaşmak için varoluşun giz alanlarına. (S. 18)
*Sesi taşıyan imandır ancak ebediyete. (S. 18)
*Ben direnişi seviyorum; inandırıcılık gücü var da, ondan. (S. 21)
*Söz, iz bırakma telaşıdır. Geçici dünya üzerinde iyi şeyler uyandırmak ve bunda süreklilik kazandırmak bana göre bir sadaka-i cariyedir. İyi söz söylemek herkese nasip olmaz. Her söz söyleyenin izini taşır ve bunu istenilen yere/kişiye bırakır. Söz bir kurşun gibidir bazen, deler, bu şiirin işidir. Sözden daha etkin yumruk olabilir mi? Dişimizi sıkarız, sıkarız; bir de ağzımızı açtık mı, o artık bir yumruktur. Bunu, sakın ha, kötü söz olarak algılamayasınız; hayır, bin defa hayır; bir bitirime özgü sarsılmaz kabadayılık erdemliliğiyle konuşuyorum, hiçbir bitirim küfür etmez (S. 57).
*Ben sorumluluk duyuyorsam insanlığın konuşlandırılışından, çelikten sinirlerle, karanlığın temel taşlarını yerinden oynatmaya başlıyorum demektir (S. 65).
*Üslûbu ağır bir zaman içindesin (S. 63).
*Sesin ayrışan parçalarının tekrar tekrar birbiriyle çarpışmasından ortalık iyice karışmıştır (S. 63).
*Öfkenin yüce duygular çerçevesinde
dışavurumudur bence sorumluluk (S. 65).
*Temel taşlarını yerinden oynatmadan mümkün mü devrilmesi karanlığın? (S. 65)
*Ben sorumluluk duyuyorsam insanlığın konuşlandırılışından, çelikten sinirlerle, karanlığın temel taşlarını yerinden oynatmaya başlıyorum demektir (S. 65).
*Her yazar, mutlaka, içseline eklemlenmek zorundadır (S. 79).
*Çünkü taktik, cümlelerin tiklerinde; ama, strateji, dibinin de dibinde: edebiyatta (S. 79).
*Bir de: sabır arenada mevzi kazandıkça yazı ilerler (S. 79).
*Siz siz, engele uğramış iradenizi, hiçbir şey olmamışçasına kalemin yanında gözcü bıraktınız mı? (S. 81)
*İstanbul: insanın, yaradılışını en iyi, en sağlam gerçeklendirdiği yer: Mekke’den, Medine’den, Kudüs’ten sonra (S. 82).
*Çocukluk, insanın, rüzgârla yarışmasıdır (S. 87).
*İnsanın vazgeçilmez önceliği: inanmak ateşini yakmak (S.101).
/ Bilal Can derledi.
NURİ PAKDİL
