DARAAĞACIDIR ERENLERİN MİRACI
Bağdat’ta bulunan Bâbu’t-Tâk’taki Kemer’in altına götürülünce, evvela darağacına dayalı merdiveni öptü, sonra ayağını merdivene bastı, ‘Bu ne hâl böyle’ diyenlere:
“Darağacı, erenlerin miracı!” dedi. Belinde bağlı bir peştamal, omuzlarında bir taylasan vardı.
***
Attar der ki; Hallac-ı Mansur’u katletmek üzere alıp götürdükleri vakit, çevresinde yüz bine yakın insan toplanmıştı. Ve tüm meraklı bakışlar, İslam dinini yayma gayesi ile seneler boyunca onlarca şehir gezmiş olan bu büyük sufinin üzerindeydi.
Hallac-ı Mansur üzerine yağmur gibi taş yağarken ve üzerine yağan taşlar onu kan revan içinde bırakırken dahi, kendisini ölüme götüren o sözü yinelemeye devam ediyordu ; Ene’l Hak…
Attar’ın anlatımına göre, Hallac-ı Mansur’un tam da artık sayılı dakikaları kalmışken, bir derviş kalabalığı yararak ona doğru ilerlemeyi başardı ve gücünün yettiğince seslenerek, Hallac-ı Mansur’a şu soruyu sordu; Aşk nedir ki ?
Üzerine yağan taşlar yüzünden tüm vücudu kan revan içinde kalmış olan Hallac- ı Mansur’un cevabını, bir Allah ve bir de bu soruyu ona yönelten derviş işitip, anladı …
Hallac-ı Mansur; “Aşkın ne olduğunu” demiş ve devam etmişti.
“Aşkın ne olduğunu bugün, yarın ve öbür gün göreceksin”
O gün Hallac-ı Mansur’u katlettiler. Ertesi gün cesedini ateşe atıp yaktılar. Üçüncü gün ise küllerini rüzgâra savurdular…
***
Darağacında…. Mansura sordular:
– Tasavvuf nedir?
– En aşağı derecesi bende gözüken bu hal.
– Ya ileri derecesi?
– Onu görmeye yol gerek, o da sizde yok.
***
Bir gün kendisine; “Sabır nedir?” diye sorduklarında; “Sabır odur ki; iki elini ayağını keserler, onu köprünün üzerine asarlar ve hattâ bundan daha acâib muâmeleler yaparlar da bir kere âh etmez.” buyurdu. Kendisinin ölümü ve idâmı böyle cereyân etmiştir.
Hallac: .“Allah’a kavuşmak için iki rekat namaz da yeter. Ancak, böyle bir namaz için abdesti, insanın kendi kanı ile almış olması gerekir.
