Hayatın içinde günlere, aylara, yıllara bulanmış bir bayrak gibi akıp gidiyoruz. Yüzümüz her zaman aydınlık kaldı. Alnımızdan kardeşimize yansıyan, bir bildiğimize dirlik gördüğümüze yansıyan yalnızca merhamet oldu. Ufkumuza abanmış karanlığa karşı güzel durduk, çok güzel durduk. Çokça hırçındık, belki biraz pervasız ama hep ayaklarımızın üstünde, bu toprakların koynunda dik olduk. Umutsuzluğa, yese düştüğümüz vakitlerde, zamanın sahibi Allah’ımıza sığındık. Ve her dem Allah’ımıza sığınmanın verdiği dinginlikle bakmaya çalıştık olan biten ne varsa. Dilimizi evirip çevirmedik, dilimizin de bir hesabı vardır, bildik! Yeri geldiğinde ağlayan insanlardık. Gözyaşlarımızın içinde ılık bir baharı saklayıp durduk hep. Bilinmezdi ki içimizde harlanmış yangınlar, yanık sevdalar, buruk yaşamlar göz bebeklerimizden ılık bir bahar olup akıp giderdi. Acısı bize kalsın diyerek hayatın, çığlığı bize kalsın diye içli bir türkü gibi, derin bir nefes gibi çıktık karşınıza. Bizi siz anlayın için. Emanettir öfkemiz, yüreğinizde saklayın için. Adı Yolcu konulmuş bir dergidir bu. Yürür iken öğrendik bir çok şeyi. Yürümek nedir, yüreklere dokunmak nicedir, bir gönlü gereği gibi onarmak nasıldır bildik! Yola düşmenin kutsalın yoldaşlığıyla yürümenin engin yasası bu. Binlerce onurlu yüreğiz, binlerce kardelen gibi ayaza, soğuğa karşı dik ve ayakta. Kardeşlerimiz, kalbimizin kıyısında bir ceylan gibi gezdirdiğimiz kardeşlerimiz. Adı Yolcu konulmuş bir dergidir bu! Ruhsuz karanlıklarda, soysuz fırtınalarda el verdiğimiz, sevdasından gül derdiğimiz kardeşlerimiz! Nasıl anlatılır, söz düğümlenmeden, ses kırılmadan nasıl söylenir. Genzimize dayanmış kocaman bir hıçkırıktır bu, kime emanet edilir? Ayrılıkların da kavuşmaların da sahibi Allah değil mi ki? Şimdi gidiyoruz. Gidişimizin sessizliğini, bu sessizliğin içinize düşürdüğü burukluğu anlayarak. Siz bizlerde emanetsiniz, biz de sizlerde… Birbirimize tutunmanın bilincinde olarak başka zamanlarda selamlaşmak duasıyla…
Saygıdeğer Okur!
Çok uzun zamanlardan geçtik. Bu altıncı sene. Elinizde tuttuğunuz 30. sayımız. Sizde itibar gördük. Sizinle muteber olduk. Dondurucu kış gecelerinde, soluğumuzu keserken ayaz, sizlerin soluğuyla ısındık. Ya da boğucu yaz günlerinde, bakışlarınızın serinliğinde koyulduk yola. Bu satırların sahibi tam yirmi dokuz kez hal beyanıyla karşınıza çıkarken, ufku gözler gibi yazdı yazılarını. Ferhat K. eğer sürç-ü lisan ettiyse önce Rabbinden sonra sizden af diler.
Çok uzun zamanlardan geçtik. Sanırım biraz yorulduk. Biraz soluklanalım istedik ve ara vermeye karar verdik. Verdiğimiz bu arada boş durmayacağız. Bu kadar sayıdır biriken ve sizin beğeninizi kazanan yazı ve şiirlerden oluşan bir kitapla, ” Yolcunun Kitabı” adıyla ve diğer yazarlarımızın kitaplarıyla karşınıza çıkmayı tasarlıyoruz. Derginiz nasılsa kitaplar da aynen öyle olacak. Allah utandırmasın.
Çok uzun zamanlardan geçtik. Ülkemizin dört bir yanında binlerce can dost kazandık. Bazı sayılarımız çıktığı anda tükendi, ikinci baskı yapmaya mecbur kaldık. Çok az dergiye nasip olacak bir sevgi halesiydi tattığımız. Daha güzel buluşmak duasıyla uyaralım; bu sayımızla birlikte verdiğimiz posteri satıcınızdan almayı unutmayın. Ayrıca dergimizin fiyatını bir bukle (500 Türk Lirası) artırdık. Sevdanız daim olsun dostlar. Yüreğiniz kavi olsun.
Allah’ın selamıyla
















