gece dağınık hayal âh o sessiz kalış ki
bir mumun evvelcesi ve sıratta dilenmek
kıs kirpiğin yasını yağmurlara alış ki
alış ki solgun mahreç düğüm oldu yakanda
diken...
titrer ve ü?ür kanatlary a?kyn
ü?ür gider sonsuza ve mahzundur çehresi ve kederli
insan hüznün hep savruk yany ve insan hep hüzün yolda?y
bir vakte de?en güne?ler...
Hayatı, ona yüklediğimiz anlamlar toplamı diye nitelemek; sıkışıp kaldığımız köşemizde sonsuzluğa dair üç beş kelamımız olmasını sağlayan bir yorumdur. Ta ki aslımızın manasından çıkıp;...
Gece, zamanın dizine çökmüş ayna dileniyor…
Kaç kez kalemi kırıldı yüreğin anlatamadı iç! Çünkü sükûtun gözleri hep bağlıydı… Umulmazlıktan gelindi rahmet! Oysa karanlık bir berzahtı...
