Yeni bir bahada/ yine bir bahar olup düşmek yüreklerinize. Baharı getireni, baharla geleni durup selamlamak ve gelen her cemreyi sadık bir dost bilerek, dosta tebessüm etmek yüceliğine erişmek. Ve bilmek dahası, yalnız olmadığımızı, her dem bir koruyucunun içimize düşürdüğü yankıyı paylaştığımızı. Şimdi dostluklardan damıttığımız sevgiyi yüreğimizde nurdan heykellere dönüştürme zamanı. Bireyden insan oluşa, insandan inanmışa, inanmıştan adanmışa evrilişteki bağlanmadır hayatın önündeki duruşumuza anlam katan. Böylesi bir duyarlılıkla oluşturacağımız evren kutsaldır ve kutsal olan her daim diri ve taze başlangıçlar kapısını gösterir bize.
Modernizmin getirdiği çağ tasarımında insana ait ne varsa zaman dışı olarak tanımlanmaktadır. Evreni işleyen devasa bir makine olarak gören, ilahi olanı, ilahi olanın insana kazandırdıklarını arkaik ve ilkel bir boyuta indirgeyen bir zihinde merhamet, adalet ve kutsallık gibi değerlerin bir anlamı ve karşılığı yoktur. Her dönemde olduğu gibi vahiyle gelen ‘kurtuluş bildirgesi’ ile insan bilincini tutsaklaştırarak metalaştıran güç tasarımcıları arasında yoğun bir çatışma yaşanmaktadır. Bu anlamda bir kısım içerden oryantalistlerin “diyalog ve uyum” gerekçesiyle konumları gereği karşıtlık içinde olan alanları birbirine yakınlaştırma çabası talihsiz bir girişimdir. Yapılmak istenen açıktır ki Modern sistem adı verilen ve dünyanın efendisi olma yolunda, kendini merkeze alarak küresel denetimciliğe soyunan Amerika önderliğindeki liberal-kapitalist döngü, duruşunu ve hedeflerini her daim diri tutan İslam’ı kendi sürecine dönüştürmek istemektedir. Bu niyet, modern tanrılara boyun eğenlerce çoktan içselleştirilse de koruyucusu ve gözeticisi Allah olanlar için muhatap kabul edilemez bir niyettir. Aklı ve kalbi yağmaya yeltenen toptancı dejenere kültüre karşı direniş ancak yeni ve özgün bir dil ve anlam bütünüyle mümkündür. Yaşam biçimimizden davranış kalıplarımıza kadar saldırganın mantalitesiyle hareket ediyorsak yenilgiyi içselleştirmişiz demektir. Üstelik bu ahmakça oluş, geleceği de tehdit etmeye başlamışsa her şey yeni baştan sorgulanmalı. Uzlaşmacı ve itaatkâr bir sürecin bizleri getirip bırakacağı kapı, alçalmıştık ve zillettir. Şimdi doğrulun ve devrimci bir bilinçle okumayı deneyin yeryüzünü. Devrimci ve kutsal bir bilinçle!
Yeniden ve yine bahara dönelim biz. Yeniden ve yine kalbimizde yeşerttiğimiz iklime. Çünkü biliriz kimdir ölü toprağa yine ve yeniden can veren. Canan olup bizlere özgür olmanın, adalet üzere kalmanın ve erdemli bir duruşla hayatı her dem artan bir coşkuyla okumanın bilgisini verenedir tutkumuz. Modern dünyanın mekanik ve ruhtan arındırılmış tanrıları ancak geçmişin çöplüğünde hemcinsleriyle oynaşabilirler. Bizim içinse tarihten gelip tüm zamanlara çarpan bir sözle sürer yürüyüşümüz; “Allah’tan başka galip yoktur!”
Saygıdeğer Okur!
Bahar dediysek sizlere bakarak anlıyoruz bunu. Güzelliğinizle kaim bir serüvendir yaşadığımız. Yaşayamadıklarımızı yaşanır kılmak sevdasını her geçtiğimiz yere kazıyoruz. İçinde bulunduğumuz yoğunluk, elbette bazı yanlışları da beraberinde getiriyor. İsteğimiz derginizi yoğun bir şekilde eleştirebilmenizdir. Bunu yapın ve bizi uyarın. Sen tahlilde insan oluşumuzdan kaynaklanan zaaflara sahibiz. Bunu ancak birbirimizi denetleyerek giderebiliriz. Birbirimize sahip çıkmanın en sahici yolu birbirimizi Yoldaş ve gönüldaş olarak kabul etmektir. Dahası;
Yine ve yeniden deneyin, bıkmadan ve yorulmadan;
Yaşamalı ki aşk, yürüsün kervan!
